Maynila

Mabilis ang mga pangyayari. Kailanman hindi ko pinangarap ang tumira sa lugar na ito. Pero sabi nila, dalawang buwan lang daw at pagkatapos ng training ay pwede na kaming umuwi. Mabuti nalang at sa Makati kami tumira. Medyo, nagustohan ko naman ang lugar. Ganito pala sila sa Makati.
Iniibsan ko at ng mga kasamahan ko ang lungkot at pangungulila sa paglilibot at pamamasyal sa Rockwell, ang paborito naming tambayan. Sa gabi, sa Ice Cream Bar at Seven-Eleven naman kami. Nagkukwentohan at inaabangan ang mga skater boys.
Hanggang sa nakatanggap ako ng tawag mula sa aking ina. Very disappointed. Hindi ko lubos maisip na ganoon na pala ang mga kwentong pinagkakalat tungkol sa akin. Sa taon na ito, 2009, naranasan ko ang labis na masaktan, malungkot, mangulila at ang manghinayang. Mga desisyong bumago sa aking buhay. Mga karanasang nag-iwan ng peklat na maari ko mang takpan, pero kailanman ay hindi ko na mabubura.
Ang inakala kong dalawang buwan na pananatili sa MAYNILA, ay umabot ng dalawang taon hanggang sa kasalukuyan.